« اذا » متعلق است به « اذكر » يعنى ياد كن زمانى را كه . . . در اين آيهء از نعمتى كه به مريم داده شد ذكرى به ميان نيامده است ، آن در سورهء آل عمران آيهء 25 به بعد ذكر شده است مانند قبول شدن مريم به خدمت مسجد ، بودن رزق خدايى پيش او ، سخن گفتن ملائكه با او و غيره ، تأييد به روح القدس اثرش در اينجا سخن گفتن در گهواره است ، آمدن « كهلا » به نظرم براى آن است كه سخن گفتنت در گهواره مثل سخن گفتن در بزرگى بود نه الفاظى بىمعنى و جزئى تفصيل آن در سورهء مريم آمده است .
وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ
.
مصداق اول « نعمتى » تأييد بروح القدس بود ، مصداق دوم
وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ . . .
است ، ظاهرا مراد از كتاب ، احكام و از حكمت مواعظ و اخلاقيات است ، آمدن تورات و انجيل به نظرم براى كثرت وضوح است و گرنه تورات و انجيل همان كتاب و حكمت است ، « علّمتك » نشان مىدهد كه تعليم با يك اشراق الهى بوده است ، اين عبارت در سورهء آل عمران / 48 به لفظ
وَ يُعَلِّمُهُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ
آمده است .
وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي
.
اين معجزات در سورهء آل عمران آيهء 49 توضيح داده شده است ، ظهور آيه در آن است كه اين قضايا واقع شده است نه آنكه فقط خبر باشد ، بعضى از مفسران نظير محمّد عبده وقوع آنها را قبول نكرده و گويند فقط خبر بودهاند ، ولى اين بسيار بعيد و غير قابل قبول است ، تكرار « باذنى » براى آن است كه اين كارها با ارادهء خدا بوده است و گر نه از انسان ساخته نيست .