99 -
ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ
.
تأكيد آيه گذشته است مخالفت خواه در ظاهر باشد يا شخص آن را در ضمير خودش مكتوم دارد ، آن بر خدا مكشوف است .
100 -
قُلْ لا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَ الطَّيِّبُ وَ لَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ فَاتَّقُوا اللَّهَ يا أُولِي الْأَلْبابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
.
اين آيه يك حكم كلّى است و آن اينكه ارزيابى حقائق روى واقعيات است نه قلّت و كثرت ، عمل خوب ، عقيده خوب و انسان خوب ، مطلوب است كم باشد يا زياد و بالعكس
فَاتَّقُوا اللَّهَ . . .
اشاره است به اينكه مبادا قلّت و كثرت را در شناخت حقائق ملاك قرار دهيد . اگر ملاك حقيقت باشد رستگار خواهيد شد .
در الميزان فرموده گويى اين آيه يك آيهء مستقلى است و به ما قبل و ما بعد ارتباط ندارد .