دوم : چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فقط حضرت فاطمه را با خود برده دليل است كه « نسائنا » فقط يك مصداق داشته و فاطمه عليها السّلام « الگوى » منحصر بفرد بوده است و گرنه لازم بود كه آن حضرت اقلا سه نفر را ببرد ، حتى از زنان آن حضرت نيز كسى لايق آن مقام نبود .
سوم : على بن ابى طالب عليه السّلام در اين آيه مصداق « انفسنا » است يعنى : كسى را بخوانيم كه در فضيلت و مقام و ارزش بمنزلهء خود ما است ، « انفسنا » جمع است ولى عمل رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نشان ميدهد : اين جمع فقط يك مصداق داشته و گرنه لازم بود اقلا سه مرد را با خود ببرد كه مصداق جمع باشند ، از اينجا مقام والاى على بن ابى طالب عليه السّلام كاملا روشن مىشود ، مباهله در سال نهم يا دهم هجرت در اواخر زندگى آن حضرت اتفاق افتاده و تا آن روز در اسلام فقط يك فرد در مزايا و فضائل مانند رسول وجود داشت .
چهارم : زمخشرى در كشّاف پس از نقل اينكه : رسول خدا فقط على ، فاطمه ، حسن و حسين عليهم السّلام را با خود به مباهله برد مىگويد : براى فضيلت اصحاب كساء دليلى قويتر از اين واقعه نيست ، ابن حجر در صواعق ذيل آيهء نهم از آيات نازله در شأن اهل بيت ، اين را از زمخشرى نقل كرده است . مأمون از حضرت رضا عليه السّلام پرسيد : بزرگترين فضيلت على بن ابى طالب كه قرآن ذكر مىكند كدام است ؟ امام آيهء مباهله را خواند سفينة البحار ( بهل ) .
62 -
إِنَّ هذا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
اين آيه در بيان سه مطلب است اول : سرگذشت واقعى عيسى و مريم همين است و بس . دوّم : معبودى جز خدا نيست ، عيسى و غير عيسى نميتوانند فائز مقام الوهيّت باشند . سوّم : خداى توانا از روى حكمت و مصلحت ، عيسى را بدون دخالت پدر آفريده است .
63 -
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ
يعنى : اگر نصارى از تصديق