خود را از دست مىدهد .
در قرآن يك مسئله ، مسئلهء خلقت انسان است كه انسان از لجنهاى گنديده و سياه و از خاك چسبندهء بخصوصى آفريده شده است رجوع شود به سورهء حجر آيهء 26 - 28 - 33 ، رحمن / 14 ، ص / 71 ، مؤمنون / 12 ، صافات / 11 و يك مسئله ، مسئلهء خلافت انسان و دميده شدن روح الهى و سجود ملائكه بر او است ، ظاهر آيهء مورد بحث آنست كه « آدم » در آن بجاى « بشرا » در آيهء :
إِنِّي خالِقٌ بَشَراً مِنْ طِينٍ
ص / 71 است .
انسان و ميمون :
در حديث توحيد مفضّل مطلبى دربارهء ميمون نقل شده مضمونش آنست كه : خلقت ميمون براى عبرت انسان است تا بداند اگر خدا ذهن و عقل و بيان به انسان نداده بود مانند ميمون ميشد ، او از سنخ حيوانات است ولى عقل و تفكّر و بيان او را ممتاز نموده است ، اين حديث احتمال ديگر نيز دارد رجوع شود به بحار ج 3 ص 98 طبع جديد و سفينة البحار ( قرد ) .
مباهله :
جريان مباهله چنان كه ابن اثير در تاريخ كامل تصريح كرده در سال دهم هجرت واقع شده و آن روز 24 ذو الحجّه شش روز بعد از جريان مقدّس غدير خمّ بود و از عمر آن حضرت فقط دو ماه و چهار روز باقى مانده بود . مباهله يكى از عجيبترين و خطرناكترين حوادث اسلامى است ، تا پيش خود مجسّم نكنيم با هميّت آن متوجّه نخواهيم شد .
هيئتى از نصاراى نجران « 1 » بمدينه آمدند ، در مسجد مدينه ناقوس زدند و نماز خواندند و در گفتگو با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله گفتند : ما را بچه مىخوانى ؟
فرمود : به شهادت لا إله الا اللَّه و پيامبرى خودم و اينكه عيسى بنده و مخلوق خداست ، مىخورد ، مىآشاميد و بول و غايط مىكرد . . . گفتند پدرش چه كسى
هامش
( 1 ) شهرى بود ما بين حجاز و يمن ، اهالى غير مسيحى آن در آن وقت اسلام آورده بودند .