دانسته است .
إله : معبود . ( بقره / 133 ) .
عزير : عزّت ، توانايى مقابل ذلّت . عزيز : توانا ( قاموس قرآن ) .
حكيم : محكم كار ، حكمت كردار . كسى كه كار را از روى تشخيص و مصلحت انجام دهد ( قاموس قرآن ) .
شرحها
از آيات گذشته كه شرح ولادت عيسى بود يك سؤال پيش ميايد و آن اينكه :
نصارى حق دارند عيسى را پسر خدا بدانند زيرا بدون پدر به دنيا آمده است ؟
در اين آيات به اين سؤال پاسخ داده شده كه بدون پدر به دنيا آمدن دليل « ابن اللَّه » بودن نمىشود چنان كه آدم بدون پدر و مادر از خاك آفريده شد اگر بدون پدر موجود شدن دليل الوهيّت و ابن اللَّه بدون باشد ، آدم به اين امر سزاوارتر است ، آن گاه برسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله تأكيد مىشود كه سرگذشت عيسى همين است مبادا در آن شكّى داشته باشى و سپس دستور ميدهد كه اگر اين سخن را قبول نكرده و محاجّه كنند آنها را بمباهله بر خوان كه هر طرف باطل است بلعنت و عذاب خدا گرفتار شود و در پايان تكرار مىكند كه سرگذشت واقعى همين است و خداى توانا از روى حكمت چنين كارى كرده است و اگر نپذيرفتند معلوم است كه به فكر فساد كردن هستند و خدا از كار آنها آگاه است .
59 -
إِنَّ مَثَلَ عِيسى عِنْدَ اللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
« 1 » در اينجا دو مسئله است يكى خلقت آدم از خاك دوّمى مسئلهء « كن
هامش
( 1 ) چون در اينجا خبر از گذشته است لازم بود « كن فكان » گفته شود نه « فيكون » باحتمال بعضى « كن فيكون » هر دو در تكوين يك كلمه هستند يعنى اول آفريد سپس دربارهء او « كن فيكون » اعمال كرد . و ممكن است « فيكون » جزاء شرط محذوف باشد يعنى :