اختلاف كردهايد به حق داورى خواهم كرد .
56 -
فَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَأُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ
. لفظ
فِي الدُّنْيا
روشن مىكند كه اين آيه متفرع بر
وَ جاعِلُ الَّذِينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الَّذِينَ كَفَرُوا . . .
است نه متفرع بر
ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ . . .
و معلوم مىشود كه گرفتاريهاى يهود پيوسته ادامه خواهد يافت و
ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ
فاش مىكند تا از يهوديت دست بر ندارند راهى نخواهند يافت تا از عذاب خلاصشان كند .
57 -
وَ أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ
. در اينجا خطاب خدا به عيسى عليه السّلام بپايان مىرسد
عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
حاكى است كه تنها ايمان به عيسى كافى نيست بلكه اصالت عمل پيوسته محفوظ است ،
لا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ
فاش مىكند كه فقط اهل ايمان و عمل از عيسى بهره خواهند برد نه منكرين او .
58 -
ذلِكَ نَتْلُوهُ عَلَيْكَ مِنَ الْآياتِ وَ الذِّكْرِ الْحَكِيمِ
. « ذلك » اشاره است بجريان عيسى ، و شايد به قضيهء يحيى و زكريا و مريم نيز اشاره باشد « ذكر حكيم » همان آيات و قرآن است ، در جاى ديگر نيز به قرآن « ذكر » اطلاق شده :
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعالَمِينَ
آرى قرآن بيدارى و تذكر است و به انسان « ديد » واقعى ميدهد و آن « ديد » حكيمانه و بر پايه منطق و اصالت استوار است .
نكتهها
اصالت مكتب و روش تبليغى و رهبرى آن
در پيشرفت هر مكتب سه عامل بايد در نظر باشد :
اصالت مكتب ، و روش تبليغى و رهبرى . مكتب عيسى مكتب اصيلى بود كه در زمان خود مىتوانست عالم را نجات دهد ، شاگردان عيسى آنچه توانستند پس از وى در تبليغ آن پافشارى كردند : « در دادگاهى كه حكام