يعنى اگر سازش نشد و كار به طلاق كشيد از رحمت خدا مأيوس نباشند كه خدا بهر دو از وسعت خود فرج عطا فرمايد خدا وسعت بخش و حكيم است .
131 -
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَ إِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَ إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً
.
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ
در صدر آيه راجع به آيهء قبلى است يعنى خدا هر دو را بىنياز مىكند كه همه چيز مال خداست . تكرار اين جمله در ذيل آيه راجع به
وَ إِنْ تَكْفُرُوا
است يعنى كفر شما به ضرر خود شماست و به خدا ضررى نمىزند كه همه چيز مال خداست ، خدا به چيزى و به كسى حاجت ندارد . او بىنياز و پسنديده است و لو شما نپسنديد .
اين آيه كه سفارش دربارهء حقوق زنان است به تقوى تكيه دارد و آن را مركزيت سفارش به اهل اسلام و اهل كتاب قرار داده است امام صادق عليه السّلام دربارهء تقوى فرموده : . .
. و فيه جماع كلّ عبادة صالحة و به وصل من وصل الى الدرجات العلى » ( تفسير صافى ) .
132 -
وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ كَفى بِاللَّهِ وَكِيلًا
.
ظاهرا اين آيه مقدّمه است به آيهء بعدى ، كه همه چيز مال خداست و كار بندگان به او موكول است مىتواند انسانهاى فعلى را ببرد و ديگران را به جاى آنها بياورد ، اين آيه و آيهء بعدى مربوط است به
وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا . . .
أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ
يعنى به شما و اهل كتاب توصيه شده كه اهل تقوى باشيد و اگر كافر شديد ، خدايى كه همه چيز مال او و در اختيار او است مىتواند شما را ببرد و ديگران را بياورد .
133 -
إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَ يَأْتِ بِآخَرِينَ وَ كانَ اللَّهُ عَلى ذلِكَ قَدِيراً
.