گويند چون اين آيه نازل شد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله دست بر شانهء سلمان گذاشت و گفت : آنان قوم اين مردم مىباشند ( يعنى ايرانيان ) اگر اين نقل صحّت داشته باشد فقط مىتواند مصداقى باشد . نه اينكه آيه را مهار كند .
134 -
مَنْ كانَ يُرِيدُ ثَوابَ الدُّنْيا فَعِنْدَ اللَّهِ ثَوابُ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ كانَ اللَّهُ سَمِيعاً بَصِيراً
.
اين آيه بيان ديگرى است راجع به تقوى اللَّه كه به همه توصيه شده است و آن اينكه : هر كه به خاطر متاع دنيا از تقوى اعراض كند اشتباه كرده است زيرا متاع دنيا و آخرت نزد خداست پس : هر كه متاع دنيا را مىخواهد باز به سوى خدا و به سوى تقوى آيد ، خدا به حاجت همه آگاه و به خواستشان شنوا است .