167 - و تا معلوم كند آنها را كه منافق شدهاند ، به آنها گفته شد : بيائيد در راه خدا بجنگيد و يا از حريم خود دفاع كنيد ، گفتند : اگر ( اين كار را ) جنگى مىدانستيم از شما پيروى مىكرديم ، آنها در آن روز به كفر از ايمان نزديكتر بودند ، به زبانهاى خويش چيزى را مىگفتند كه در دلشان نبود ، خدا به آنچه نهان مىدارند داناتر است .
168 - آنها كه خود از جهاد تخلف كردند ، در خصوص برادرانشان گفتند : اگر از ما اطاعت مىكردند كشته نمىشدند ، بگو : اگر راستگو هستيد مرگ را از خود كنار كنيد .
169 - كسانى كه در راه خدا كشته شدند ، مپندار مردگانند بلكه زندههايى هستند كه در نزد پروردگار خويش روزى داده مىشوند .
170 - به آنچه خدا از فضلش به آنها داده شاد و مسرور و دربارهء كسانى كه پشت سرشان بوده و هنوز به آنها نپيوستهاند خوشدل مىباشند كه ترس و غمى بر آنها نيست .
171 - به نعمت و كرم مخصوص خدا و اينكه خدا پاداش مؤمنان را تباه نمىكند خرسند هستند .
كلمهها
اصابتكم : صوب به معنى نزول و قصد است . بليّه و گرفتارى را از آن جهت مصيبت گويند كه انسان را قصد كرده و يا بر او نازل شده است ، اصابه به معنى رسيدن و نازل شدن است .
انى : ظرف زمان و مكان است به معنى ( كى - كجا ) به معنى استفهام ( چطور ) نيز آيد منظور از آن در آيه مكان ( كجا ) است .
نافقوا : يعنى منافق شدند . نفق و نفاق در اصل به معنى خارج شدن يا تمام شدن است .
فادرءوا : درأ : دفع كردن . « درأه درأ : دفعه » فادرءوا يعنى دفع كنيد .
فرحين : فرح ( بر وزن الف ) شادمان . جمع آن فرحون است .
يستبشرون : ابشار و استبشار به معنى شاد شدن است ، استبشار به معنى طلب شادى و بشارت دادن نيز آيد چنان كه در اقرب الموارد آمده : « استبشره به : بشّره »