انفال / 4
وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا
انعام / 132 آمده جملهء
وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ
حاكى است كه درجات به تناسب اعمال خواهد بود .
وَ لَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجاتٍ وَ أَكْبَرُ تَفْضِيلًا
اسراء / 21 مراد از
عِنْدَ اللَّهِ
ظاهرا خلود است .
164 -
لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ
.
نظير اين آيه در سورهء بقره ( آيه 129 و 151 ) گذشت به آنجا رجوع شود مراد از « الكتاب » احكام شريعت و از « الحكمة » اخلاقيات است كه به انسان درك و معرفت مىدهند ، از باب نامگذارى سبب باسم مسبّب « ان » مخفف « انّ » است مراد از آيه آن است كه : وجود پيامبر نعمت بزرگى است براى هدايت و پاك شدن و تكامل نمىشود دربارهء او بد بين بود كه نعوذ باللّه به مردم خيانت كرده باشد ، در آيهء :
هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ . . .
جمعه / 2 بجاى « من انفسهم » « منهم » آمده است به نظر مىآيد مراد از آن همجنس بودن و بشر بودن است زيرا بهرهء كامل در صورتى است كه رسول با امّت خود هم جنس باشد ، اين كلمه شامل هم زبان بودن و هم قوم بودن نيز هست نسبت به كسانى كه پيامبر ابتداء از ميان آنها برخاسته است ، در آيهء 8 سورهء انعام روشن شده كه اگر پيامبر فرشته هم بود لازم بود به صورت بشر باشد و در آيهء 95 سورهء اسراء آمده : اگر ساكنان زمين و فرشتگان بودند پيامبرشان نيز از ملائكه مىشد .