يعنى با وجود يهودى بودن در دين خود داراى اين صفات هستند و در صف نيكانند .
115 -
وَ ما يَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَلَنْ يُكْفَرُوهُ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالْمُتَّقِينَ
.
يعنى با آنكه باسلام وارد نشدهاند آنچه اعمال خير انجام مىدهند مورد كفران واقع نمىشوند بلكه اجر خدايى دارند و خدا به همهء پرهيزكاران و از جمله پرهيزكاران يهود داناست .
116 -
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
پس از ذكر مؤمنين اهل كتاب ، باز به حال كفار پرداخته و گويد : اموال و اولاد آنها كه دو محل اتكاء در زندگى مىباشند ، آنها را از عذاب خدا رهايى نمىدهند ، اين آيه نظير آيهء دهم اين سوره است كه گذشت .
ممكن است كسى اعتراض كرده و بگويد : اينها در دنيا اموالى در راههاى خير انفاق مىكنند و كارهاى مفيد انجام مىدهند چرا اموالشان به آنها در آخرت نفعى ندارد ؟ در جواب فرموده :
117 -
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ
يعنى اعمالشان حبط مىشود و در آخرت نفعى به حال آنها ندارد همانطور كه اگر مزرعهاى را سرمايى شديد به سوزاند صاحبانش بهرهاى از آن نمىبرند ، كفر و عدم توجه آنها به خدا ، علّت پوچ و بى اثر شدن اعمالشان است ، قيد
ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ
براى آن است كه ظلم آن قوم سبب آمدن آن سرماى شديد شده نظير كفر اينها . و براى مزيد توضيح فرموده :
وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
خدا نمىخواست آنها چنين بشوند اما آنها به خودشان ظلم كرده و از راه حق و عدالت منحرف مىشوند .