111 - به شما ضرر نمىرسانند مگر آزار كمى و اگر با شما بجنگند به شما پشت خواهند كرد و سپس پيروز نخواهند شد .
112 - ذلت بر آنها حتمى شده هر جا كه يافت شوند ، مگر با وسيلهاى از خدا و وسيلهاى از مردم ، قرين خشم خدا شدهاند و مسكنت بر آنها مقرر شده ، زيرا كه آيات خدا را انكار مىكردند و پيامبران را بناحق مىكشتند ، زيرا كه نافرمان بودند و ( به ديگران ) تجاوز مىكردند .
113 - آنها همه يكسان نيستند ، از اهل كتاب گروهى هستند كه آيات خدا را در ساعات شب مىخوانند و خدا را سجده ( عبادت ) مىكنند .
114 - به خدا و روز آخرت ايمان مىآورند ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنند ، و در نيكيها سخت مىكوشند و آنها از صالحانند .
115 - آنچه از اعمال نيك انجام مىدهند هرگز مورد كفران ( بىاجر ) نخواهد بوده ، خدا پرهيزكاران را مىشناسد .
116 - آنها كه كافر شدهاند اموال و اولادشان در قبال خدا چيزى ( عذابى ) از آنها دفع نمىكند ، آنها اهل آتشند و در آن جاودانانند .
117 - حكايت آنچه در اين زندگى دنيا انفاق مىكنند ، مانند حكايت باديست كه در آن سرماى شديدى است بكشت قومى كه ظالمند رسيده و آن را نابود كرده است ، خدا به آنها ستم نكرده بلكه بخودشان ستم مىكنند .
كلمهها
اذى : آزار . ناپسند اين كلمه اسم و مصدر هر دو آمده است .
يولوكم : يعنى بر مىگردانند . از تولية كه يكى از معانى آن بر گرداندن است .
الادبار : پشتها . مفرد آن دبر ( بر وزن شتر ) به معنى پشت است مقابل رو .
ضربت : ضرب در اصل به معنى زدن است ، به معنى حتمى شدن نيز به كار رود مراد از آن در اينجا حتمى شدن است .