است كه از مصاديق عطيه و رحمت مىباشد .
واسع : صاحب سعه . يعنى فضل و رحمت او وسيع است به معنى وسعت دهنده نيز آيد .
تأمنه :
إِنْ تَأْمَنْهُ
يعنى او را امين گردانى « امنه : وثق به » .
قنطار : مال زياد ( آل عمران / 14 ) .
أميين : درس ناخواندهها ( رجوع شود به بقره / 78 ) ظاهر آن است كه يهود غير يهود را امّى مىخواندهاند نه فقط مشركين عرب را . و شايد منظورشان نادانى ديگران بوده است .
كذب : دروغ و بر وزن ( وزر ) بمعنى دروغ گفتن است .
خلاق : نصيب و بهره . بعضى قيد « خوب » و بعضى قيد « وافر » را اضافه كردهاند ، در هر حال مراد نصيبى از نعمتهاى آخرت است .
يزكيهم : تزكيه : پاك كردن . مراد از آن در اينجا به نظرم پاك كردن بوسيلهء بخشودن گناهان است .
يلوون : لى : تابيدن « لوى الحبل » يعنى ريسمان را تابيدن « لوى لسانه بكذا » كنايه از دروغ سازى است يعنى زبانش را با جعل دروغ پيچانيد .
شرحها
در تعقيب آيات گذشته ، در اين آيات به بعضى از دسائس يهود و عقائد بى مدرك آنها و اينكه بعضى از اكاذيب را به خدا نسبت مىدادند ، اشاره شده و روشن گرديده است كه اين گونه اشخاص از رحمت خدا بدور خواهند بود ، مجموع مطالب اين آيات در چهار مطلب همراه با جواب آنها خلاصه مىشود : دسيسهء يهود ، عقيده بىاساس آنها تهديد به عذاب خداوند و دروغ سازى . ضمنا اينها از معجزات قرآن