72 - گروهى از يهود ( به همكيشان خود ) گفتند : در اول روز به آنچه بر مؤمنان نازل شده ايمان بياوريد و در آخر روز باز گرديد شايد آنها ( نيز از دينشان ) باز گردند .
73 - ( در اظهار مطلب ) جز به كسى كه همكيش شماست اطمينان نكنيد . بگو : اين هدايت ، هدايت خداست ، مبادا كسى داده شود نظير آنچه را كه شما داده شدهايد ، يا با شما نزد خدا محاجه كنند ، بگو : برترى و موهبت به دست خداست به هر كه بخواهد مىدهد ، خدا داراى فضل وسيع و ( به شايستگان ) داناست .
74 - رحمت خويش را به هر كه خواهد مخصوص مىكند ، خدا صاحب فضل و احسان بزرگى است .
75 - از جملهء اهل كتاب كسى است كه اگر او را بر پول زيادى امين كنى آن را به تو پس مىدهد و از جملهء آنها كسى است كه اگر او را بر دينارى امين كنى آن را به تو پس نمىدهد مگر آنكه پيوسته بالاى سر او ايستاده باشى ، اين بدان علت است كه گفتهاند : بر ما در برابر غير يهود راه ( تعرضى ) نيست ، به خدا دروغ مىبندند در حالى كه مىدانند .
76 - بلى آنكه به عهد خود وفا كند و تقوى پيش گيرد خدا پرهيزكاران را دوست مىدارد .
77 - كسانى كه عهد خدا و عهد خود را به بهاى اندكى مىفروشند ، آنها بهرهاى در آخرت ندارند ، خدا با آنها سخن نمىگويد ، و روز قيامت به آنها نگاه نمىكند و آنها را پاك نمىگرداند و عذابى دردناك براى آنهاست .
78 - گروهى از آنها هستند كه زبان خود را به خواندن نوشتهء خود مىپيچانند ، تا گمان كنيد كه از تورات است ، حال آنكه از تورات نيست ، و مىگويند كه آن از نزد خداست حال آنكه از نزد خدا نيست و بر خدا دروغ مىبندند با آنكه مىدانند .
كلمهها
وجه النهار : اول روز . اين بدان علّت است كه انسان ابتدا با اول روز مواجه مىشود .
الفضل : فضل در اصل بمعنى زيادت است و در قرآن بمعنى برترى ، عطيه و رحمت و احسان آمده است ، مراد از آن در اينجا ظاهرا نبوت