نكتهها
اصل اباحه :
به موجب آيهء
كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالًا طَيِّباً
اصل در اشياء اباحه است ، آنچه تحريم نشده و طبع پسند است مىشود تصرف كرد و خورد و آشاميد هر چه باشد و هر كجا باشد ، بر خلاف اخباريها كه عقيده دارند : هر چه دربارهء آن از دين رخصت و دستور نرسيده ، بايد در آن احتياط كرد و نخورد و تصرف ننمود وهابىهاى حجاز كه پيروان محمّد بن عبد الوهّاب نجدى هستند نيز چنين عقيده دارند ، و جريان اصل اباحه بسيار مفصل است و بايد در كتابهاى اصول فقه مطالعه كرد .
دروغ بستن بر خدا :
به مضمون :
وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
يكى از خطوات و وسوسههاى شيطان آنست كه : وادار مىكند تا بر خدا و رسول دروغ ببنديم در مكتب تشيع اين كار به قدرى زشت و خطرناك است كه حتى اگر كسى دانسته به خدا و رسول و امام دروغ بر بندد روزهاش باطل مىشود بايد قضاى آن را بگيرد و دو ماه نيز روزهء كفاره بگيرد و توبه كند تا آمرزيده شود و اين از افتخارهاى مكتب تشيع است كه دروغ بستن بر خدا و رسول را چنان سخت گرفته است .
عقائد باطل ، بدعتهاى خانمان برانداز ، مكتبهاى باطل ، همه نتيجهء دروغهايى است كه بر خدا و رسول بستهاند ، تصور كنيد در دروغهايى كه علماء يهود و نصارى جعل كرده و مردم را از پيروى اسلام بازداشتند ، دروغهايى كه به وسيلهء معاويه ، ابو هريره ، سلاطين اموى و عباسى به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نسبت داده شد تا حق را در صورت باطل و باطل را در صورت حق ظاهر نمودند ، در تاريخ مشهور است كه معاويه پول كلانى به « سمرة بن جندب » داد كه روايت كرد :