از انسان و غيره نبود دائرهء هماهنگى بسته نمىشد و روئيدنيها بىاستفاده مىماند .
ظاهرا مراد از :
وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ
از اولين نزول بارانها و زنده شدن زمين و روئيدن گياهان و بعدا خلقت حيوانات است تا وقتى كه اين نظم برقرار مىباشد .
بسيار عجيب است كه روئيدنيها و بث حيوانات هر دو يكى شمرده شده ، زيرا علم ثابت كرده كه حيوانات در تهيه اكسيژن احتياج به روئيدنيها دارند ، و روئيدنيها در تهيه كمبود « كربن » احتياج به حيوانات دارند ، يكى بدون ديگرى قابل دوام نيست ، اين هماهنگى از دلائل برجسته توحيد است .
وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ
جريانهاى هوا از ضروريات زندگى است ، در پاكيزگى محيط زمين ، حركت ابرها ، تلقيح گياهان ، تشكيل نهرهاى دريايى ، جابجا شدن آب اقيانوسها و غيره از جريان هوا ناگزير هستيم ، اگر فقط فكر كنيم كه : در صورت نبودن جريان هوا ، ابرها در سطح اقيانوسها مىماند و باران به خشكيها نمىرسيد ، ضرورت وجود باد را خواهيم دانست .
از طرف ديگر ، وزش باد بطور دائره است ، هواى سطح دريا از پائين وارد خشكى و هواى خشكى از بالا وارد دريا مىشود ، كلمهء « تصريف » كه به معنى گرداندن است ظاهرا اين عنايت را دارد . گذشتگان وزش باد را افقى دانستهاند .
وجود ابرها در زندگى ضرورى است ولى اگر در سطح زمين بودند ، زندگى را دچار اشكالات مىكردند و اگر مرتب در بالا پيش مىرفتند ناپديد مىگشتند حرارت هواى سطح زمين آنها را به بالا مىبرد ، سردى طبقه بالا مانع از ارتفاع زياد آنها مىشود ، لذا به صورت تراكم در بين آسمان و زمين مسخر مىشوند و دائرهء زندگى را پر مىكنند .