شرحها
در اين آيات پيش از ماجراى تحويل قبله مقدارى از حالات ابراهيم عليه السّلام و بناى كعبه و اينكه ابراهيم بر راستاى توحيد بود و بايد از دين وى پيروى كرد ، نقل شده است ، اين مطالب هم به يهود مربوط است كه پيغمبر خدا از خاندان ابراهيم مىباشد كه انبياء بنى اسرائيل نيز به او منتهى مىشوند .
يعنى : خدا كه نبوت را در خاندان ابراهيم گذاشته لازم است بعضى را بر بعضى ترجيح ندهيد و همه را بپذيريد . و هم بر قريش كه نسبشان بابراهيم مىرسد و لازم بود بر پيامبرى كه از آن خاندان برخاسته ايمان بياورند .
124 -
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ
.
مراد از كلمات دستورهايى است كه به ابراهيم از جانب خدا داده شد از قبيل قربانى اسماعيل كه دربارهء آن آمده :
إِنَّ هذا لَهُوَ الْبَلاءُ الْمُبِينُ
صافات 106 و اسكان ذريهاش در سرزمين بىآب و علف مكه و تصميم به شكستن بتهاى بابل كه در نتيجه به آتش انداخته شد . در مجمع از حضرت صادق صلوات اللَّه عليه روايت شده كه كلمات همان دستور ذبح اسماعيل در خواب است . مبارزه با بت - پرستان نيز بايد از كلمات باشد .
مراد از « فاتمهن » آنست كه ابراهيم از عهدهء اين امتحانها برآمد و چون آن حضرت در حين آن امتحانها پيغمبر بود قهرا مراد از امامت در
قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً
اعطاء مقام ديگرى است نه رسالت چنان كه بعضى گفته است على هذا ممكن است كسى پيامبر باشد و امام نباشد .
از اين جهت است كه در كافى از حضرت باقر صلوات اللَّه عليه نقل شده :
خدا ابراهيم را عبد اتخاذ كرد پيش از آنكه مبعوث گرداند و او را نبى گردانيد