تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 173

مساهمون:

ص١٧٣
كند پيش خدا مسئول است اما عوام مسلمان كه از پيرها ؛ مرشدها ، علماء معلوم الفسق اطاعت مىكنند مانند عوام يهود هستند و پيش خدا معذور نيستند . 79 -
فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
. كلمهء « فاء » نشان مىدهد كه اين آيه تهديد است به هر كس كه چيزى را از خودش نوشته و به خدا نسبت بدهد از يهود باشد يا غير يهود . يعنى : علماء يهود امانى و خرافات را از جانب خويش جعل كرده و به خدا نسبت داده و عوام را فريفتند پس واى به هر كس كه چنين كارى كند ، در اسلام براى جلوگيرى از اين عمل به قدرى پافشارى شده حتى دروغ بستن بر خدا و رسول از مبطلات روزه شمرده شده است . نظير اين آيه در جاى ديگر چنين است :
وَ إِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
آل عمران / 78 منظور آيه آنست كه يهود چيزهايى از خود مىگفتند تا مسلمانان آن را از تورات بدانند و در اين كار به خدا دروغ مىبستند .
لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا
ضمير « به » به نظرم راجع است به عمل كتابت ، ثمن قليل ، مال و جاه دنيا است كه بدعت‌گذاران و دروغگويان در پى آن هستند ، يعنى مىخواهند آن عمل كتابت را به بهاى اندكى بفروشند ، هر چه در مقابل گذشتن از حق به دست آيد اندك است در تورات فعلى هست كه دختران لوط به او شراب خورانيدند و با او هم بستر شده و از او حامله شدند و نيز آمده كه داود بزن « اوريا » تجاوز كرد و سليمان از آن زنا به دنيا آمد ، اين چيزها را ظاهرا پادشاهان بنى اسرائيل با پول وارد تورات كرده‌اند تا اعمال خلاف خود را توجيه كنند .