بنا بر اين آيات : شفاعت ثابت و مؤثر است ولى به اذن خدا ، فرق آيات نفى كننده و اين آيات فقط در اذن خداست ، به عبارت ديگر : آن آيات كه مىگويند شفاعت نيست و مقبول نمىباشد يعنى : مستقلا و بدون اجازهء خدا شفاعتى نيست و اگر باشد بىاثر است ولى با اذن خدا شفيعانى هستند كه شفاعت مىكنند و شفاعتشان پيش خدا مقبول است .
شفاعت كنندگان
روايات اهل بيت عليهم السّلام دربارهء شفاعت و شافعان زياد است ، مجلسى رحمه اللَّه در بحار ( ج 8 / 29 - 63 جديد ) بيشتر آنها را نقل كرده است « 1 » ، شافعانى كه در آن روايات ياد شدهاند عبارتند از : رسول خدا و امامان عليهم السّلام ، پيامبران ، جبرئيل . حضرت فاطمه ، علماء ، شهداء ، مؤمنان ، حتى همسايه در حق همسايه ، رواياتى نيز در كافى و غيره در اين زمينه نقل شده است « 2 » از جملهء شفاعت كنندگان قرآن مجيد است چنان كه در كافى و نهج البلاغه آمده ، و شفاعت آن پيش خدا پذيرفته است . ملائكه نيز از جملهء شفيعانند چنان كه از سورهء نجم نقل گرديد .
شفاعت نقض غرض نيست
بزرگترين اشكالى كه بر شفاعت كردهاند اين است كه : شفاعت موجب مىشود كه جرئت به گناه بوجود آمده بلكه موجب ترغيب به گناه هم مىگردد .
هامش
( 1 )
قال الصادق عليه السّلام : من أنكر ثلاثة فليس من شيعتنا ، المعراج و المسئلة فى القبر و الشفاعة ( روضة الواعظين ) .
( 2 )
قال الرضا ( ع ) قال رسول اللَّه ( ص ) من لم يؤمن بحوضى فلا آورده اللَّه حوضى و من لم يؤمن بشفاعتى فلا انا له اللَّه شفاعتى ثم قال انما شفاعتى لاهل الكبائر من امتى فاما المحسنون فما عليهم من سبيل ( روضة الواعظين ) .