كه فقط از غرائز استفاده مىكنند ، پيوسته در جا مىزد و از پيشرفت بىبهره مىماند .
اين آيات مركزيت خليفه را نسبت به قواى رحمانى و شيطانى بيان داشته و موقعيت او را روشن مىكنند . و نيز بيان مىدارد كه بشر با شيطان در گيرودار است بر خلاف مذهب مجوس كه خدا را در گير و دار شيطان قرار داده است ولى قرآن مىگويد : حول و قوهء شيطان از خداست و از خدا تا روز قيامت مهلت گرفته و به جان بشر افتاده است و او ناچيزتر از آنست كه با پروردگار در مصاف باشد اين مطلب در سورهء اعراف بيشتر توضيح داده خواهد شد انشاء اللَّه تعالى .
بهشت آدم :
ظاهر آيات قرآن حاكى است كه محل آدم پيش از خوردن شجره و بعد از آن با هم فرق داشت و نيز دو نوع زندگى كاملا متفاوت بود ، چون آيات قصص آدم بسيار متشابه هستند نگارنده فقط نقل و توضيح مىدهم باشد كه شايد آيندگان به آنچه امروزيها پى نبردهاند پى ببرند .
در سورهء طه راجع به محل اولى چنين آمده :
فَقُلْنا يا آدَمُ إِنَّ هذا عَدُوٌّ لَكَ وَ لِزَوْجِكَ فَلا يُخْرِجَنَّكُما مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقى إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيها وَ لا تَعْرى وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى
طه / 117 و 119 گفتيم : اى آدم اين ابليس دشمن است به تو و همسرت ، شما را از جنت خارج نكند و گرنه به زحمت خواهى افتاد ، تو در آن گرسنه و عريان نمىمانى و در آن عطشان نمىگردى و از سوزش آفتاب زحمت نمىبينى . آيات بدان معنى نيست كه آدم در آن باغ هيچ احتياج احساس نمىكرد چون فرموده
وَ كُلا مِنْها رَغَداً حَيْثُ شِئْتُما
و نيز بعد از خوردن ، عريان گرديدند و شروع كردند كه از برگ درختان براى پوشش خود استفاده كنند و اين به علت ريخته شدن لباسهايشان بود چنان آمده :
يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما . . .
اعراف / 27 .
بلكه ظاهرا مراد آنست كه وسائل استراحت پيوسته در اختيار شماست