وَ بارَكْنا عَلَيْهِ
بركت داديم بر ابراهيم هم بركات ظاهريه از نسل اسمعيل بالاخص مثل وجود پيغمبر و ائمه و ذرارى آنها تا دامنهء قيامت .
وَ عَلى إِسْحاقَ
مثل يعقوب و يوسف و انبياء بنى اسرائيل موسى و هارون زكريا يحيى عيسى و غير اينها و بنى اسرائيل الى يوم القيمة .
وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِما مُحْسِنٌ
من تبعيضيه است يعنى بعض از ذريهء اين دو محسن هستند هم به خود احسان كردند پيرامون كفر و شرك و معاصى نرفتند و هم به ديگران احسان كردند هدايت و ارشاد و دلالت و امر بمعروف و نهى از منكر نمودند مثل انبياء و ائمه و صلحاء مؤمنين .
وَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ
يعنى بعض از ذريهء آنها ظالم بنفس خود بودند در شرك و كفر و طغيان و معاصى بسر بردند مثل مشركين قريش و يهود و نصارى و امثال اينها از ذرارى اين دو .
مُبِينٌ
آشكارا و علنا .
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيه 114 ]
وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَ هارُونَ ( 114 )
و هر آينه بتحقيق منت گذارديم ما بر موسى و هارون .
اما منتهاى بر موسى بسيار است نطفهء او زير تخت فرعون منعقد شد حمل مادرش تا حين ولادت مخفى بود در ميان تنور آتش مصون و محفوظ بود در رود نيل انداخته شد و بدست فرعون آمد و در دامن او نشست و محبت او را در قلب فرعون انداخت و پس از قتل قبطى فرار به طرف مدين رفت و نزد شعيب چندين سال ماند و پس از اين مبعوث برسالت و اولو العزمى شد و هارون هم مقام نبوت و هم مقام رسالت و هم مقام وصايت را دارا شد .
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيه 115 ]
وَ نَجَّيْناهُما وَ قَوْمَهُما مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ( 115 )
و نجات داديم موسى و هارون و قوم آنها را كه بنى اسرائيل بودند از كرب عظيمى .
كرب عظيم تسلط فرعون و فرعونيان و قبطيان كه رجال آنها را به غلامى و عبوديت ميگرفتند و نساء آنها را بكنيزى و كلفت و ابناء آنها را سر مىبريدند