مَعْلُومٌ
الى قوله
وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
18 آيه با تاكيد ان مشدده و لام .
لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
و فوز رستگارى و سعادت و تنعم بنعم الهيه است و فوز عظيم منوط به چهار امر است :
( اول ) ايمان كه اگر بى ايمان از دنيا رود هيچگونه رستگارى ندارد و - خطرات ايمان بسيار است من جمله معاصى كه باعث سياهى قلب و قساوت و ضعف ايمان مىشود مثل آفتيست كه باشجار متوجه مىشود تا خشك شود و من جمله صفات خبيثه مثل كبر و نخوت و عناد و عصبيت و غير اينها كه مانع از قبولى ايمان مىشود و من جمله جهل كه قلب را تاريك مىكند و نور ايمان در آن تابش ندارد بخصوص اگر جهل مركب باشد .
( دوم ) تقوى است بمراتب تقوى پرهيز از معاشرت با كفار و ظلمه و اهل ضلال و فساق و فجار و حب جاه و مال و هواى نفس و حب دنيا و متابعت شيطان و ارتكاب معاصى كه هر كدام مدخليت تامى دارد در هلاكت و محروميت از فوز عظيم .
( سوم ) اعمال صالحه كه كوچك و بزرگ آنها باعث زيادتى فيوضات مىشود بالاخص واجبات شرعيه مثل نماز زكات صوم حج امر بمعروف و نهى از منكر جهاد با نفس و غير اينها .
( چهارم ) خلوص چه در ايمان كه نقصى و زيادتى نداشته باشد و خلوص در عبادات كه شوائب ربا يا مقاصد ديگرى در آنها نباشد كه عملى كه مشوب به اين شوائب باشد باطل و عاطل و مردود و غير مقبول مىشود .
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيه 61 ]
لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ ( 61 )
بايد براى مثل اين فوز عظيم پس البته عمل كنند عمل كنندهگان .
گفتند
الدنيا مزرعة الاخرة
دنيا كشتزار آخرت است و گفتند
الدنيا دار عمل و لا جزاء و الاخرة دار جزاء و لا عمل
بايد انسان فريب اين زخارف دنيا را نخورد كه گفتند
( حلاوة الدنيا مرارة الاخرة و مرارة الدنيا حلاوة الاخرة )