مالِكَ الْمُلْكِ
- الاية ولى غافلند از اين كه همين مال و منال و عده و عده آنها را به جهنم و عذاب مىاندازد چنان چه مىفرمايد :
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
( آل عمران آيهء 178 ) و مىفرمايد :
إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَ أَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
( تغابن آيهء 15 ) و غير اينها از آيات .
( وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ )
بسيارى از اخلاق رذيله و اعمال سيئه منشأ آن همين كثرت مال و جاه است ، كبر ، نخوت ، عجب ، ظلم ، طغيان و معاصى بسيارى كه در اثر آنها مرتكب مىشوند بلكه باز مىدارد آنها را از تحصيل علم ديانت و فرائض الهيه و وظائف دينيه .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 36 ]
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ ( 36 )
بفرما به اين مترفين به درستى كه پروردگار من بسط رزق مىكند و توسعه مىدهد براى هر كس كه بخواهد و تضييق و تنگ مىگيرد و لكن اكثر ناس نمىدانند .
افعال الهى تمام از روى حكمت و مصلحت است كه معناى عدل است و حالات بندگان مختلف است يكى صلاح در توسعه يكى صلاح در ضيق يكى در مرض يكى در عزت يكى در ذلت :
يكى را دهى تخت و تاج و كلاه * يكى را نشانى به خاك سياه
يكى را به او تخت شاهى دهى * يكى را به دريا به ماهى دهى
و هيچ كدام اينها دليل بر خوبى و بدى او نيست ، چه بسا اشخاص با مكنت و ثروت و عزت و سلطنت در قعر جهنم هستند مثل فرعون و نمرود و شداد و بسا در اعلا درجهء بهشت مثل سليمان و ذى القرنين و بالعكس فقير و ذليل و مرض و بلاء مثل ايوب و بسيارى از انبياء و اولياء و صلحاء در بهشت و سعادت يا در جهنم مثل گداى يهودى و امثال آنها او مىداند به آنها بگو :
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ
و مشيت از روى عدل و موافق حكمت و مصلحت است .
وَ يَقْدِرُ
آن هم طبق صلاح است .
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
و ممكن است تمام اينها امتحان بندهگان باشد بلكه غناى