عذاب را و قرار داديم در گردن آنها غلهاى آتشى آيا جزا داده مىشوند مگر آن چه كه بودند عمل مىكردند .
توضيح كلام در چند مقام : مقام اول اين كه عقوبت اكابر دو برابر عقوبت ضعفاء است يكى براى كفر و ضلالت و عناد و عصبيت و ظلم به اولياء حق و معاصى صادره از آنها ، ديگر براى اضلال ديگران كه آن چه بر آنها وارد بيايد مثلش بر اكابر متوجه مىشود به واسطهء سببيت و مكر و حيلتها براى اضلال ديگران و هر چه اتباع آنها زيادتر باشند عقوبت اينها زيادتر مىشود و مىتوان گفت كه از زمان رحلت حضرت رسالت تا زمان ظهور حضرت بقية اللَّه عقوبت تمام كفار از يهود و نصارى و مشركين و اهل ضلالت و فسق و ظلم گردن غاصبين حق امير المؤمنين و ساير ائمه طاهرين بار است ، زيرا اگر گذارده بودند كه اينها بر مسند حقه خود مستقر شوند هر آينه بساط عدل در زمين پهن مىشد و كفار به شرف ايمان مشرف مىشدند و ظلم و فسق از روى زمين برداشته شده بود و اين است مفاد :
وَ قالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ إِذْ تَأْمُرُونَنا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَ نَجْعَلَ لَهُ أَنْداداً
.
مقام دويم : در جملهء
وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ
تمام پشيمان مىشوند كه چرا ايمان نياوردند يا تقوا نداشتند يا عمل صالح نكردند ولى پشيمانى خود را مخفى ميكنند و اظهار نمىكنند براى اين كه مؤمنين آنها را شماتت نكنند چنان چه بر طبق اين اخبارى داريم حتى دارد اهل بهشت هم پشيمان مىشوند كه چرا بيشتر و بهتر اعمال صالحه بجا نياورديم تا درجات ما عالى و بهتر باشد .
مقام سيم :
وَ جَعَلْنَا الْأَغْلالَ فِي أَعْناقِ الَّذِينَ كَفَرُوا
يكى از عقوبات اهل آتش غل و سلاسل و زنجيرهاى آتشى است موقعى كه خطاب برسد به ملائكهء عذاب
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُها سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ
( الحاقه آيهء 30 الى 32 ) ،
أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ
- الايه ( رعد آيهء 5 ) ،
إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ