السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ ثُمَّ فِي النَّارِ يُسْجَرُونَ
( مؤمن آيهء 71 ) و غير اينها .
مقام چهارم :
هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ
گفتيم خداوند به مقتضاى عدلش خردلى زائد بر استحقاق عذاب نمىفرمايد ، چنان چه در مورد غير قابل تفضل نمىكند .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 34 ]
وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلاَّ قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 34 )
و نفرستاديم ما در هيچ قريه و شهرستانى از انذار كننده مگر آنكه گفتند خوش گذرانهاى آن ها و در نعمت پرورش شدگان آنها كه به درستى كه ما به آن چه شما ارسال شدهايد كافر هستيم .
وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ
تمام انبياء سلف از نوح تا حضرت عيسى ( ع ) كه قريب صد و بيست و چهار هزار پيغمبر خداوند فرستاده براى انذار قوم و بسا در يك شهرستان و آبادى چند رسول فرستاده شده تمام دعوت به توحيد و ايمان و انذار از شرك و كفر و معاصى مىكردند و نوعا كسانى كه به اينها ايمان مىآوردند فقراء و ضعفاء بودند . و اما متمولين و متمكنين و خوش گذرانها و مشتغلين به لذائذ دنيوى و هواهاى نفسانى و لهويات ايمان نمىآوردند كه اينها را مترفين مىگفتند .
إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
چنان چه امروز همچنين است اهل حق و عبادت و مساجد و مراكز دينى نوعا فقراء متوسط هستند و لذا اعيان و اشراف و اغنياء گوش آنها بده كار نيست و بويى از احكام دين به مشام آنها نمىرسد و نزديك علماء دين نمىآيند مگر امر دنيوى داشته باشند .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيه 35 ]
وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالاً وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 35 )
گفتند اين مترفون ما بيشتر و بسيار اموال و اولاد داريم و نيستيم ما كه معذب باشيم .
نوعا اين اشخاص كه متمكن هستند و داراى عده و عده و مال و منال هستند گمان مىكنند كه اينها مورد تفضلات الهى هستند و مقرب درگاه او و فقراء و تهى دستان و مظلومين مورد غضب و عذاب هستند و بى قابليت و بى اعتناء هستند چنان چه يزيد تمسك كرد به آيهء
قُلِ اللَّهُمَّ