خروج هم ندارد لذا گفتند مهمترين دعاها در دورهء غيبت دعا در تعجيل فرج است .
مسئله . اين ختمى كه مرسوم است دوازده هزار مرتبه اين آيه را بخوانند يا كمتر ما مدركى در اخبار پيدا نكرديم .
(
أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ )
خداوند دعوات مؤمنين را اجابت ميفرمايد
إِذا سَأَلَكَ عِبادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ
بقره آيه 186 چه خصوصيت دارد ذكر مضطر ؟ خصوصيت آن سرعت در اجابت است .
(
وَ يَكْشِفُ السُّوءَ )
عموم دارد جميع انحاء سوء را شامل مىشود خدا بر طرف ميفرمايد - حتى گنهكار و لو معاصى او از قطرات باران و برگ درختان و ستارگان آسمان بيشتر باشد توبه و طلب مغفرت كند بيامرزد .
(
وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ )
در اين جمله خطاب به مؤمنين است و اشاره بظهور حضرت بقية اللَّه و رجعت ائمه است كه مؤمنين جايگير كفار و ضالين و فساق و فجار و ظلمه ميشوند .
(
أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا ما تَذَكَّرُونَ )
شما مؤمنين كمى متذكر ميشويد بايد هميشه فرج مؤمنين و دفع شر اشرار را بخواهيد .
[ سوره النمل ( 27 ) : آيه 63 ]
أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 63 )
آيا كسى كه هدايت مىكند شما را در تاريكيهاى بر ، بيابانها و خشكيها و بحر ، در روى درياها و كسى كه ميفرستد بادها را - بشارت ميدهد در دو قسمت رحمة خود - آيا خدايى هست با خداوند متعال ؟ خداوند بالاتر و برتر است از آنچه آنها شرك مياورند .
(
أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ )
معناى ظاهر آيه اينكه در شبهاى ظلمانى خداوند بواسطه انوار ستارگان و ماه راه را در بيابانها و روى آبهاى درياها بشما نشان ميدهد هم راه را پيدا ميكنيد و هم از خطرات گودالها و دست اندازها محفوظ ميشويد و بمعنى باطنى آن انسان در ظلمت جهل راه بجايى نميبرد خداوند بنور عقل و نور شرع راه سعادت و شقاوت