(
وَ قَدْ آتَيْناكَ مِنْ لَدُنَّا ذِكْراً
) يكى از اسامى شريفه قرآن ذكر است چون متذكر ميفرمايد افراد امت را باحوال دنيا و آخرت و سعادت و شقاوت و منافع و مضار و مصالح و مفاسد و عقائد و اخلاق و احكام شرعيه از واجبات و محرمات و غير اينها ، چنانچه ميفرمايد :
(
وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ
) نحل آيهء 91 و ميفرمايد : (
وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ
) انعام آيه 59 و اسامى قرآن را ما در مجلد اول در بيان مقدمات تذكر دادهايم و در آيات شريفه اشاره شده مثل كتاب قرآن فرقان تبيان نور ذكر و غير اينها (
ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ
) بقره آيه 1 (
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبِينٌ
) يس آيهء 69 (
تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ
) فرقان آيه 1 (
وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ
) انعام آيهء 156 و غير اينها از اسامى شريفهء قرآن .
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 100 تا 101 ]
مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَحْمِلُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وِزْراً ( 100 ) خالِدِينَ فِيهِ وَ ساءَ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ حِمْلاً ( 101 )
كسى كه اعراض كند از اين ذكر كه قرآن مجيد باشد پس بدرستى كه آن كس بار سنگينى كه نميتواند حمل كند بر خود حمل كرده روز قيامت از گناه و معصيت كه عقوبت آنها و عذاب آنها در جهنم است كه در آن عذاب مخلد هستند ابد الآباد و پايان ندارد و بد چيزى است از براى آنها اين بار سنگين كه حمل كردهاند .
(
مَنْ أَعْرَضَ عَنْهُ
) اعراض باصطلاح پشت پا زدن است و ترك عمل به آن و اين صادق است بر كسى كه يك دستور قرآن را عمل نكند زيرا لفظ قرآن و ذكر بر يك آيهء آن هم صادق است ، مثلا يكى از دستورات قرآن حجاب است بىحجابى اعراض از او است يكى نماز است يكى روزه است يكى خمس است يكى زكات