(
قالَ فَما خَطْبُكَ يا سامِرِيُّ
) خطب شأن و فعل عظيم را گويند و پرسش موسى نه از اين بود كه عمل تو چه بوده چون معلوم بود و مشاهد بود سؤال از اين بود كه چه باعث شد كه اين فساد عظيم را در بنى اسرائيل ايجاد كردى .
(
قالَ بَصُرْتُ بِما لَمْ يَبْصُرُوا بِهِ
) بر حسب اتفاق چشمش افتاد ديد اين خاك متحرك است .
(
فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ
) كه شرحش گذشت .
(
فَنَبَذْتُها وَ كَذلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي
) .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 97 ]
قالَ فَاذْهَبْ فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَياةِ أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ وَ إِنَّ لَكَ مَوْعِداً لَنْ تُخْلَفَهُ وَ انْظُرْ إِلى إِلهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاكِفاً لَنُحَرِّقَنَّهُ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ فِي الْيَمِّ نَسْفاً ( 97 )
حضرت موسى فرمود : بسامرى پس دور شو از ميانهء بنى اسرائيل پس محققا از براى تو همين بس است كه در زندگانى دنيا بگويى كسى مسّ نكند بدن مرا و محققا براى عذاب تو خداوند ميعادى قرار داده كه تخلف پذير نيست و نظر كن به اين إله خود عجل آن الهى كه تو به خود بستى و بر او عكوف و ثابت شدى هر آينه او را ميسوزانيم پس از آن در دريا مياندازيم ريز ريز ميكنيم .
(
قالَ فَاذْهَبْ
) در خبر است كه حضرت موسى ارادهء قتل او را كرد خطاب رسيد او را بقتل نرسان لكن در بدن او اثرى قرار داديم كه هر كه تماس كند طرفين مبتلاى بتب ميشدند و الآن هم در نسل او در مصر و شام هستند .
(
فَإِنَّ لَكَ فِي الْحَياةِ أَنْ تَقُولَ لا مِساسَ
) زيرا اگر مسّ ميكرد تب عارض ميشد و از اين جهت ترك مجالست و معاشرت و مؤاكلهء با او شد و از تمام قرى و آباديها خارج شد و در باديهها با هوام و وحوش بسر ميبرد (
وَ إِنَّ لَكَ مَوْعِداً
) يوم الميعاد كه معذّب به عذاب ابدى شوى (
لَنْ تُخْلَفَهُ
) هرگز تخلف نميكند .
(
وَ انْظُرْ إِلى إِلهِكَ الَّذِي ظَلْتَ عَلَيْهِ عاكِفاً
) عجل او را آوردند و در مقابل