[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 9 ]
انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلاً ( 9 )
نظر كن و به بين چگونه مثل مىزنند براى تو پس گمراه شدند و پس از ضلالت و گمراهى ديگر استطاعت ندارند كه به راه حق و مستقيم سير كنند - بگذار تا بميرد در عين خود پرستى .
(
انْظُرْ
) به نظر عقلى و قلبى و روحى و نفسانى نه به نظر جوارحى .
(
كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ
) گاهى قرآن را افك بگويند ، گاهى رسول را مفترى به خوانند ، گاهى قرآن را اساطير الاولين به شمارند ، گاهى القاء كنز بر او توقع داشته باشند گاهى باغ و بستان بر او شرط كنند گاهى او را مسحور و جن زده بشمارند با مزخرفات ديگر مجنونش بگويند كذابش نام نهند و امثال اينها .
(
فَضَلُّوا
) بعد از آن كه حجة از هر جهت بر آنها تمام شد و مشاهده معجزات بسيارى كردند ، مع ذلك قبول نكردند و در ضلالت خود سير كردند ، ديگر قابل هدايت نيستند و راه بجايى پيدا نميكنند .
(
فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا
) - تنبيه - دنيا پرستان تمام سعادت و خوبى را همين زخارف دنيوى ميدانند با اين كه حب الدنيا رأس كل خطيئة - ولى اهل اللَّه پست ترين اشياء را همين علاقه به دنيا و زخارف او مىدانند ، چنانچه امير المؤمنين عليه السلام بابن عباس فرمود تمام دنيا و ما فيها در نظر من مثل گوشت گنديده است در دست آدم خوره دار و مثل پيغمبرى كه دارد - عرض له مفاتيح الدنيا فلم يقبلها - و به فرمايد انا فقير و احب الفقراء .