شَدِيدُ الْقُوى
) و النجم آيهء 2 الى 5 و هر چه بر خلاف حق است باطل است .
(
وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ
) اين كفار و مشركين آنچه ميگويند باطل و دروغ است كه از براى خدا شريك قرار دادند و ملائكه را دختران خدا گفتند و آدم و عزيز و عيسى را پسران خدا فرض كردند و انبيا را تكذيب كردند و معجزات آنها را سحر پنداشتند و دستورات آنها را بيهوده شمردند و معاد را منكر شدند و تقليد آباء خود را نمودند با هزار عيب ديگر .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيه 91 ]
مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ وَ ما كانَ مَعَهُ مِنْ إِلهٍ إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ وَ لَعَلا بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 91 )
اخذ و اتخاذ نفرموده خداوند متعال از براى خود ولدى و نيست با او از الهى زيرا اگر الهى بود هر آينه مىرفت هر الهى به آنچه خلق نموده و هر آينه بعض اين إله بر بعضى علو پيدا مىكردند ، منزه است خداوند از آنچه اينها توصيف ميكنند و نسبت ميدهند .
(
مَا اتَّخَذَ اللَّهُ مِنْ وَلَدٍ
) زيرا اولاد پيدا كردن لوازمى دارد و بايد جسم باشد ، آلات تناسل داشته باشد ، زن اختيار كند . شهوت داشته باشد و لوازم ديگر و خداوند .
( نه مركب بود و جسم نه مرئى نه محل ) زيرا تمام اينها از روى احتياج است و احتياج از لوازم امكان است و واجب غير ممكن است ، و تعبير به ولد فرمود كه اعم از پسر و دختر است كه كفار نسبت دادند كه ملائكه دختران خدا هستند و در اين توراة رائج دست يهود آدم را ابن اللَّه مىگويد : و يهود عزير را ابن اللَّه گفتند و نصارى مسيح را (
قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ
)