نمودند ، و هم به ديگران كه مانع شدند ، و هم بدين .
(
لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ
) : شقاق جدايى است ، اينها از حقّ جدا شدند و رو بباطل رفتند آن هم نه مقدار كمى كه قابل برگشتن باشد بسيار دور كه ديگر با حقّ هيچ تناسبى ندارند و بالعكس .
(
وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ
) : كه قلب آنها بنور علم روشن و در مقام پيدا كردن حقّ هستند و تميز حقّ و باطل را مىدهند .
(
أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ
) : مىدانند كه انبياء و رسل از جانب خدا آمدهاند و معجزات آنها را مشاهده مىكنند و أحكام الهيّه را موافق حكمت و مصلحت ميدانند و تمام را حقّ و صدق ميدانند .
(
فَيُؤْمِنُوا بِهِ
) : ايمان مىآورند و ثبات قدم دارند و فريب شيطان و نفس اماره را نمىخورند و عناد و عصبيت ندارند .
(
فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ
) : با كمال اطمينان قلب و خضوع و خشوع توجّه بحقّ مىكنند .
(
وَ إِنَّ اللَّهَ لَهادِ الَّذِينَ آمَنُوا
) : خداوند هم نور ايمان را در قلوب آنها القاء و قذف مىفرمايد و اسباب هدايت را براى آنها فراهم مىكند .
(
إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
) : كه هيچ اعوجاجى و انحرافى نداشته باشد از حيث عقايد و اخلاق و اعمال صالحه .
[ سوره الحج ( 22 ) : آيه 55 ]
وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ ( 55 )
و هميشه كسانى كه كافر هستند در شبهه و شكّ هستند در أمر نبوّت و قرآن