آنچه را شيطان القاء كرده پس از آن محكم مىفرمايد خدا آيات خود را و خداوند عالم و حكيم است .
اين آيهء شريفه يكى از مشكلات آيات است مفسّرين عامهء يك مزخرفاتى گفتند كه حقير شرم مىكنم از نقل آنها و اخبارى هم نسبت به ائمه دادهاند و بفرمايش سيّد مرتضى در تنزيه الأنبياء قال : « و أمّا الأحاديث المرويّة فى هذا الباب فهى مطعونة مضعّفة عند أصحاب الحديث » . أقول : بلكه مخالف با اصول مذهب شيعه است كه معصوم سهو و نسيان و اشتباه ندارد بلكه در بعض اين أحاديث نسبت تحريف در قرآن داده و كلمهء ( و لا محدث ) از او ساقط شده . و ما اكتفاء مىكنيم به آنچه اخذ كردهايم از استاد أعظم مرحوم آية اللَّه بلاغى قدّس سرّه .
(
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ
) : بعضى گفتند : كلمهء من در من رسول زايده است ، و اين خلاف حقّ است كلمهء زايده در قرآن نيست و مفاد آيه اين است : چه رسول باشد چه نبىّ كانّه ميفرمايد : ما أرسلنا من رسول او نبىّ ، و در فرق بين رسول و نبىّ جهاتى گفتند : بعضى گفتند : مرادفين است ، بعضى فرق بين اولوا العزم كه رسول باشند و انبياء تابع شرايع آنها هستند ، بعضى گفتند : أعمّ و أخصّ هستند كلّ رسول نبىّ و لا عكس ، و آنچه به نظر مىرسد و اللَّه العالم بلكه از خود لفظين استفاده مىشود آنكه : رسول بمعنى فرستاده از جانب حقّ است كه خداوند مرسل بكسر و رسول مرسل بفتح و مرسل اليه بندهگان خدا اولوا العزم باشد چه غير ، چه متبوع باشد يا تابع ، چه بر جميع ناس مبعوث باشد چه بر بعض ، چه مدّتش محدود باشد يا غير محدود تا آخر دنيا ، و نبىّ آنكه از جانب خدا بر او وحى مىرسد يا بدون واسطه يا بواسطهء ملك ، يا در بيدارى يا در خواب ، يا به صورت ظاهر يا بر قلب مطهّر او چه مأمور بدعوت باشد و چه نباشد .
(
إِلَّا إِذا تَمَنَّى
) : تمنّى انبياء و رسل هدايت و ارشاد و بشارت و انذار است نسبت به آنچه مأمور هستند .