جواب : مكرّر گفتهايم كه : رحمت الهى وسعت كلّ شىء چنانچه صريح آيه است ولى قابليّت محلّ هم شرط است پس كسى كه قبول رحمت نكند و خود را از اين فيض محروم كند خود به خود ظلم كرده . بعبارة ديگر مقتضى از هر جهت تمام است ولى مانع از طرف مشمول است وجود مقدّس نبوى بر سر تا سر عالم جنّ و انس تا قيامت مبعوث شده و آنچه صلاح دنيا و آخرت آنها بوده ابلاغ فرمود كه مىفرمايد : « ما من شىء يقربكم الى الجنّة و يبعّدكم عن النار الا و قد امرتكم به و ما من شىء يقرّبكم الى النّار و يبعدكم عن الجنة الا و قد نهيتكم عنه » .
بعلاوه بلاهايى كه بر امم سابقه نازل مىشد از اين امّت برداشته شده بلكه مسأله شفاعت او و اهل بيتش دنيا و آخرت و برزخ و توسّلات به آنها چه اندازه توسعه دارد و خداوند چه اندازه تفضّل بر بندهگان خود كرده كه همچو پيغمبرى براى آنها فرستاده كه بفرمايد :
(
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ
) بلكه بمقتضاى اخبارى كه داريم
« لو خلت الارض طرفة عين عن الحجّة لساخت باهلها و لماجت بأهلها »
الآن اين زندگانى كفّار و مشركين و بهرهبردارى از دنيا تصدّق سر اين خاندان است .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيه 108 ]
قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 108 )
بگو به اين مشركين كه اين است و جز اين نيست كه إله شما إله واحد است شريك و عديل و نظير و مثل و مانند و ضدّى و ندّى از براى او نيست پس از اين وحى آيا شما اسلام مىآوريد ؟
(
قُلْ إِنَّما يُوحى إِلَيَّ
) : اوّل چيزى كه بر تمام انبياء وحى شد و مأمور بدعوت شدند امر به توحيد بود . و معلوم مىشود كه تمام قوم انبياء مشرك بودند