[ سوره طه ( 20 ) : آيه 119 ]
وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى ( 119 )
و محققا تو تشنه نميشوى و حرارة آفتاب را درك نميكنى چنانچه در باب مأكولات گفتيم در مشروبات هم همين نحوه است نه تشنگى دارد و نه سيرابى كه ديگر متمايل نباشد مشروباتش هم دائمى است و انهار بهشت چهار است ، چنانچه ميفرمايد :
(
فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَ أَنْهارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَ أَنْهارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى
) محمّد آيهء 17 .
(
وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها
) و حرارت شمس هم ندارد گرمى و سردى در آنجا نيست چنانچه ميفرمايد : (
لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً
) دهر آيهء 13 در بهشت روز و شب نيست ماه و سال نيست زمستان ندارد شمس و قمر و كواكب و آسمان و زمين كرات جوّيه تمام از بين ميرود (
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ
) تكوير آيه 1 و 2 (
يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ
) انبياء آيهء 104 (
وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ
) زمر آيهء 76 و غير اينها از آيات .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 120 ]
فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ قالَ يا آدَمُ هَلْ أَدُلُّكَ عَلى شَجَرَةِ الْخُلْدِ وَ مُلْكٍ لا يَبْلى ( 120 )
پس وسوسه كرد بسوى آدم شيطان و گفت : اى آدم آيا دلالت كنم ترا بر درختى كه اگر از آن درخت اكل كنى هميشه باقى هستى و فناء ندارد و بر سلطنت و مالكيّتى كه كهنه شدن ندارد .
(
فَوَسْوَسَ إِلَيْهِ الشَّيْطانُ
) وسوسه شيطان خطورات قلب است چون مقدّمات فعل انسان تمامش اختيارى است غير از خطور قلبى كه تعبير بتصوّر ميكنند كه