قوهء شهوت وسيلهء شيطان شد بوسيلهء او راه بقلب پيدا كرد نه داخل بهشت شد و نه از منافذ بدن آدم وارد قلب شد و نه به صورت جسميّت مقابل آدم آمد .
(
فَلا يُخْرِجَنَّكُما مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقى
) شيطان سبب شد و الا قدرت بر اخراج نداشت ، چنانچه أكل شجره هم سبب بود و قوهء شهوت هم سبب شد كه گفتند انسان سه دشمن دارد دنيا اول جلوه ميدهد قوه شهوت ثانيا متمايل مىشود شيطان ثالثا راه نمايى مىكند شجره جلوه كرد شهوت مايل شد شيطان اغوى كرد و مراد از فتشقى بمشقت افتادن است در دنيا نه شقاوت مقابل سعادت .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 118 ]
إِنَّ لَكَ أَلاَّ تَجُوعَ فِيها وَ لا تَعْرى ( 118 )
محققا از براى تو اينست كه نه گرسنه مىشوى در بهشت و نه برهنه ميگردى چون در بهشت هيچگونه المى نيست اهل بهشت نه گرسنه مىشوند كه الم جوع باشد و نه سير مىشوند كه ديگر ميل نداشته باشند ميفرمايد : (
أُكُلُها دائِمٌ
) فقط التذاذ است و البسهء بهشتى هم مختصّ ببهشت است با لباس دنيوى و مأكولات دنيا مناسبت ندارد .
(
إِنَّ لَكَ
) و هر كه در بهشت باشد مثل زوج او و غير اينها .
(
أَلَّا تَجُوعَ فِيها
) زيرا مأكولات آن تحليل نمىشود كه محتاج ببدل ما يتحلل شود مدفوعات ندارد پيرى و ضعف قوى در آنجا نيست تمام ( جرد مرد ) هستند فنا و زوال ندارد دار خلود است .
(
وَ لا تَعْرى
) برهنگى هم يك بلائى است در آنجا نيست البسه بهشتى نه چرك و كثيف مىشود و نه كهنه و پوسيده نه ثقل و سنگينى دارد صد لباس روى هم خردلى ثقالت ندارد ، بلكه بشره از زير آنها نمايان است .