(
لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ
) خداوند زنده پاينده ازلا و ابدا حتى اشرف ممكنات ميفرمايد :
( الفقر فخرى )
و از مولى الموالى نقل است عرض مىكند
( كفانى فخرا ان اكون لك عبدا و كفانى عزّا ان تكون لى ربا ) .
(
وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً
) در حديث قدسى است فرمود :
( و عزّتى و جلالى لا يجوزنى ظلم ظالم )
و ظلم اقسامى دارد ظلم بنفس
( ظلمت نفسى )
دعاء كميل ظلم به غير ظلم در دين و مصداق اتمّ هر سه قسم ظالمين بآل محمد عليهم السلام است ظلم بنفس خود را مورد اشدّ عذاب قرار دادند ظلم به غير بمقربان درگاه الهى از قتل و اسيرى و ساير ظلمهاى نگفتنى ظلم بدين بندهگان خدا را در ضلالت و گمراهى انداختند تا زمان ظهور حضرت بقية اللَّه كه از آنها و اتباع آنها انتقام بكشد ديگر خيبت و حسرت و نااميدى و خسران و زيان و ذلّت و عذاب و غضب الهى بالاتر از اين مىشود كه براى چهار روز دنيا خود را به اين مهلكه بيندازند .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 112 ]
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً ( 112 )
و كسى كه بجا آورد از اعمال صالحه و او ايمان داشته باشد پس نميترسد زيرا به او هيچگونه ظلمى متوجّه نميشود و هيچگونه حقى از او از بين نميرود .
(
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ
) اعمال صالحه شامل واجبات و مندوبات مىشود و صلاح آن اينست كه صحيحا بجا آورده شود يا مراعات اجزاء و شرايط و فقدان موانع و البته اگر مراعات شرائط قبول هم بشود اصلح مىشود و كلمهء من - الصالحات من تبعيضيّه است دلالت دارد كه تمام اعمال صالحه را لازم نيست و شرط نيست كه بجا آورد بلكه ممكن نيست هر قدر بيشتر البتّه اجرش زيادتر ميگردد يعنى هيچ عمل صالحى بدون اجر نيست .
(
وَ هُوَ مُؤْمِنٌ
) كه ايمان شرط صحت كليّه عبادات است واجب و مستحبّ و