بموسى و رؤيت را به محمّد صلّى اللَّه عليه و سلم حضرت فرمود :
پس كيست كه تبليغ كرده از جانب خدا كه فرمود : (
لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ
) و فرمود : (
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
) پس بگويد : من به چشم خود ديدم او را آيا حيا نمىكنند زنادقه اينكه حضرت تناقض بگويد : و بر خلاف قرآن دعوى رؤيت كند ابو قرّه گفت : در اين آيه چه مىگويى ؟ : (
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى
) حضرت فرمود :
مراد رؤيت آيات كبرى است كه بعدا ميفرمايد : (
لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى
) و رؤيت آيات غير از رؤيت اوست ابو قرّه گفت : پس اين روايات را تكذيب كنيم فرمود : هر روايت كه مخالف قرآن است بايد تكذيب كرد ( اقول ) مخالف برهان و عقل و اجماع هم هست بعلاوه سند معتبر هم ندارد .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 111 ]
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً ( 111 )
و خاضع و خاشع مىشود تمام وجوه در پيشگاه خداوند حىّ قيّوم و بتحقيق مأيوس و نااميد مىشود كسى كه بار ظلم بر گردن خود بار كرده .
(
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ
) عنى خضوع و ذلّت است و كلمهء الوجوه جمع محلى بالف و لام افاده عموم مىكند تمام وجوه ممكنات در پيشگاه احديت خاضع و خاشع و و ذليل و حقير هستند .
( سيه رويى ز ممكن در دو عالم * نشد هرگز جدا و اللَّه اعلم )
همه فقير و محتاج و او است غنىّ بالذات (
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ
) فاطر آيهء 16 (
وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ
) محمّد صلّى اللَّه عليه و سلم آيهء 40 شاه و گدا وضيع و شريف عزيز و ذليل ، و وجهى ندارد تفسير به صاحبان وجوه كرد از اعيان و اشراف .