[ سوره هود ( 11 ) : آيه 31 ]
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَ لا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَ لا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْراً اللَّهُ أَعْلَمُ بِما فِي أَنْفُسِهِمْ إِنِّي إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ ( 31 )
و نميگويم براى شما كه نزد من خزينههاى الهى است و نه اينكه علم غيب دارم و نميگويم محققا من ملك هستم و نميگويم كسانى را كه در نظر شما پست و حقير هستند كه ايمان آوردهاند خداوند هرگز به آنها خيرى نداده خداوند داناتر است به آنچه در نفوس آنها است محققا من اگر در حق آنها بگويم هرآينه از ظالمين محسوب ميشوم .
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ
خزائن الهى فيوضاتيست كه بندهگان به قدر قابليت آنها بر وفق حكمت و مصلحت عطاء ميفرمايد و اين خزائن فناء و زوال و تمام شدن و حدّ و حصر ندارد چه از نعم ماديه ظاهريه از خلق و رزق و مال و منال و صحت و سلامت و امثال اينها و چه از نعم معنويه از ايمان و علم و توفيق و اخلاق حميده و الطاف الهيه چه دنيويه و چه اخرويه و جز او بدست احدى نيست حتى انبياء و ملائكه و اين معنى توحيد افعاليست .
وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ
يعنى ( لا اقول انى اعلم الغيب ) در بسيارى از آيات علم غيب را مختص به خدا ذكر فرموده و در بعض آيات استثنايى فرموده
عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ
جن آيه 26 .
و تحقيق كلام اينست كه احدى از ممكنات از ملك و جن و انس خبر و علمى بامور غيبيه ندارند مگر آنچه از جانب حق به آنها به قدر قابليت آنها افاضه شود و پس از افاضه بر آنها غيب نيست و لو بر ديگران غيب است ، مثلا پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خبر از امامت دوازده نفر و مصائب وارده بر آنها و غيبت حضرت مهدى و