[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 47 ]
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 47 )
و از براى هر امّتى خداوند رسولى فرستاده پس بعد از آمدن رسول آنها و تبليغ رسالت و اتمام حجت حكم مىشود بين آنها بعدل كسانى كه پذيرفتند بسعادت نائل ميشوند و كسانى كه اعراض كردند بعقوبات و شقاوت گرفتار و ابدا به آنها ظلم نميشود هر كس به حق خود ميرسد .
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ
انبياء بسيار بودند لكن بسيارى از آنها مأمور بدعوت نبودند و جماعتى كه مأمور بودند آنها هم دو دسته بودند اولو العزم كه پنج نفر بودند نوح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى ، محمد على نبيّنا و آله و عليهم السلام كه هر كدام ناسخ سابق و داراى شرع جديد و بقيه مأمور بدعوت شريعت آنها بودند مثل هود ، صالح ، اسحق ، اسماعيل ، يعقوب ، يونس ، يوسف ، لوط ، شعيب ، داود ، سليمان ، زكريّا ، يحيى و غير اينها عليهم صلوات اللَّه ، و بسا در يك عصر بر هر طائفه و قبيله و شهر و قريه رسولانى بودند و حضرت آدم اگر چه شرع جديد داشت لكن چون ناسخ نبود اولو العزم نگفتند .
فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ
و تبليغ نمود و حجت را بر امّت خود تمام كرد
قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ
البته كسانى كه ايمان آوردند بسعادت دارين و فوز نشأتين و بهشت ابدى خداوند آنها را رستگار فرمود و كسانى كه ايمان نياوردند و تكذيب كردند ببليات دنيوى هلاك شدند و بعقوبات اخروى و عذاب ابدى گرفتار شدند و هيچكدام از اين دو دسته به آنها ظلم نشده مؤمنين از حق خود چيزى كاسته نميشود و كفار زائد بر استحقاق خود معذّب نميشوند خداوند بعدل و قسط بين آنها حكم ميفرمايد
وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
بلكه مؤمنين مورد تفضلات الهى واقع ميشوند و بسا اهل استحقاق عذاب مثل عصات مؤمنين مورد مغفرت و عفو واقع شوند .