نشاه است زيرا سؤال يوم الحشر است كه ديگر زوال ندارد و دنيا و برزخ هر دو زائل است و نسبت زائل بدوام اگر بگوئيم قطره است به دريا غلط است زيرا دريا هم محدود و زائل است .
يَتَعارَفُونَ
معنى اين نيست كه با هم معاشرت داشته باشند كه بگوئيم در دنيا بوده يا در ابتداء حشر چنانچه مفسرين احتمال دادهاند ، بلكه ظاهرا اين باشد كه يك ديگر را ميشناسند اهل بهشت اهل جهنم را و بالعكس و با يكديگر مكالماتى دارند چنانچه مفاد آيات شريفه است بينهم يعنى يكديگر
قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقاءِ اللَّهِ
كفار و مشركينى كه حشر و روز جزاء را منكر بودند و ميگفتند پس از موت چيزى نيست و تكذيب انبياء را ميكردند و مراد از لقاء الهى جزاء و ثواب و عقاب او است چه خسرانى است بالاتر از عذاب ابدى
وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ
بهدايت انبياء و مواعظ الهى و آيات شريفه قرآنى قبول هدايت نكردند تا از مهالك نجات پيدا كنند .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 46 ]
وَ إِمَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِي نَعِدُهُمْ أَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِلَيْنا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلى ما يَفْعَلُونَ ( 46 )
و يا اينكه به تو نشان ميدهيم بعض از آنچه به آنها وعده دادهايم يا بعد از رحلت شما گرفتار خواهند شد پس از آن بسوى ما رجوع ميكنند در عالم آخرت پس از رجوع خداوند شاهد است بر آنچه كه ميكردند .
تهديدات و انذارات كه در قرآن مجيد براى كفار و مشركين است كه همان بلاهايى كه بر امم سابقه نازل شده شما هم مبتلا خواهيد شد غاية الامر وقت معيّن دارد بعض آن بلاها در عصر حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به آنها وارد شد مثل قضيه بدر و حنين و احزاب و ذهاب اموال و خرابى منازل و ذلت و خوارى ، و بعض آنها بعد