هود ، صالح ، ابراهيم ، انبياء بنى اسرائيل و صحف و تورات و زبور و انجيل آنها را مىكند كه اگر قرآن نبود ما دليلى بر نبوت احدى از آنها و صحت كتب آنها نداشتيم
وَ تَفْصِيلَ الْكِتابِ
راجع بجميع مصالح عباد از عقائد و اخلاق و احكام از واجبات و محرمات و حدود و ديات و مواريث و مواعظ و آنچه صلاح دنيا و آخرت آنها است و نصايح و از امور آخرت و عواقب و پيشآمدها و نجات و هلاكت خبر داده ببيان روشن و واضح
لا رَيْبَ فِيهِ
جاى شك بر احدى نگذاشته
مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ
ريب عبارت از شكى است كه منشأ عقلايى ندارد مثل شك وسواسى و شك كثير الشك و نحو اينها و قرآن مجيد جاى همچه شكى در او نيست كه حتى وسواسى و كثير الشك هم در قرآن شك نميكند براى وضوح آنكه اين از جانب رب العالمين است و احدى جز او قدرت بر اين ندارد چنانچه ميفرمايد
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 38 ]
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 38 )
آيا ميگويند كه حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم افتراء به خدا بسته و اين قرآن را خود بهم بافته بگو اگر چنين است پس بياوريد شما بيك سوره مثل قرآن و هر قدر ميتوانيد و استطاعت داريد دعوت كنيد كسانى را كه با شما كمك كنند در آوردن يك سوره اگر شما هستيد راست گويان .
اين آيه شريفه تهديدش از ساير آيات در اين باب زيادتر است زيرا در يك جا تعبير بمثله فرموده
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً
بنى اسرائيل آيه 90 ، و در جاى ديگر قناعت بده سوره كرده
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
هود آيه 16 ، و در اينجا اكتفاء