قيام كنم با فقدان تمام وسائل ظاهريه و اين خود يك دليل محكم است بر حقانيت دين مقدس و خود معجزه بزرگى است .
[ سوره يونس ( 10 ) : آيه 17 ]
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ ( 17 )
پس كيست ظالمتر از اينكه دروغ به خدا ببندد و افتراء زند و تكذيب آيات الهى كند محققا رستگار نخواهند شد گنهكاران مجرمين .
ظلم سه قسم است - ظلم بنفس ، و ظلم به غير بخصوص بانبياء و ائمه دين [ ع ] و ظلم نسبت بذات اقدس ربوبى كه اعظم از همه شرك است چنانچه لقمان بفرزندش فرمود
إِذْ قالَ لُقْمانُ لِابْنِهِ وَ هُوَ يَعِظُهُ يا بُنَيَّ لا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ
لقمان آيه 12 ، و اين آيه شريفه هر سه قسم ظلم را بيان ميفرمايد :
1 - ظلم به خدا كه اعظم از همه اقسام است كه مىفرمايد
فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً
كه گفتند خدا بما امر كرده كه شريك براى او قرار دهيم و آنها را پرستش كنيم و باعمال زشت و فحشاء عمل كنيم
وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَيْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها
اعراف آيه 27 ، و گفتند
ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى
زمر آيه 4 .
2 - ظلم به غير كه مفاد
أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ
آيات الهى انبياء و اولياء و آيات شريفه قرآن است كه همه را رمى بكذب كردند انبياء را كذّاب و مفترى شمردند قرآن را سحر و رقّى گفتند .
3 - ظلم بنفس كه فرمود
إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ
كه ابدا رستگارى ندارند چنانچه در آيه بعد هم اشاره دارد