وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ
عناد و كفر و نفاق و عصبيت و حبّ جاه و مال و دنيا و هواهاى نفسانيه مهر زده و بسته است درب قلب آنها را
فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ
پس آنها در ظلمت و تاريكى افتادند و ديگر از چراغ علم استضائه نميكنند مثل كسى كه اصلا چشم نداشته باشد كه فاقد عقل و شعور است و ديوانه است و ديگر حقايق را درك نميكنند و نميفهمند .
و بالجمله كور فاقد چشم و بصير واقع در ظلمت جهل و مريض چشم معيوب و كسى كه روى چشمش بسته شده تماما در يك حكم هستند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 88 ]
لكِنِ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ وَ أُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْراتُ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 88 )
لكن رسول اكرم [ ص ] و كسانى كه حقيقة ايمان آوردهاند بهمراهى حضرت رسالت جهاد ميكنند هم باموال خود كه صرف در جهاد و فى سبيل اللَّه ميكنند و هم بجانهاى خود كه در معركه قتال با كفار جان بازى ميكنند و اينها هستند كه مخصوص آنها است جميع خيرات و اينها هستند كه رستگار شدند .
لكِنِ الرَّسُولُ
استدراك از سابقين منافقين است كه تقاعد كردند حضرت رسالت بنفس نفيس خود در جهاد حاضر ميشد با كمال شهامت و شجاعت كه از امير المؤمنين عليه السّلام مرويست كه فرمود ما هر وقت كه در جهاد سخت ميشد امر پناهنده به حضرت رسول ميشديم .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
بايمان واقعى باطنى حقيقى نه مثل منافقين كه فقط صورة و ظاهر باشد با حضرت رسالت و بهمراهى آن بزرگوار
جاهَدُوا بِأَمْوالِهِمْ
يعنى بهترين مصرف مال را صرف دين ميدانستند چه براى تجهيزات جنگى و چه ساير مصارف خيريه و انفسهم ميدانستند اگر بكشند يا كشته شوند