منافقين دو دسته هستند يك دسته ضعيف قوه و تهى دست اينها مىتوانند يك عذرى براى قعود بتراشند كه ما قوه و قدرت و توانايى و تمكن نداريم ، و اما دسته ديگر كه متمكن و متمول و صاحب قوّه و قدرت هستند و هيچگونه عذرى ندارند خطاب متوجه به آنها است كه حقيقة و واقعا ايمان بياوريد و به اين ايمان ظاهرى قناعت نكنيد
وَ جاهِدُوا مَعَ رَسُولِهِ
و مهيّا شويد براى جهاد بهمراهى حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم
اسْتَأْذَنَكَ أُولُوا الطَّوْلِ مِنْهُمْ
كه هيچگونه عذرى نميتوانند بتراشند مع ذلك آمدند و از شما اجازه طلبيدند
وَ قالُوا
و گفتند بشما
ذَرْنا نَكُنْ مَعَ الْقاعِدِينَ
كه ما هم با كسانى كه معذور هستند و مكلف بجهاد نيستند و قعود كردند قعود كنيم .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 87 ]
رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ وَ طُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ ( 87 )
راضى و خشنود شدند به اينكه بوده باشند با متخلفين از خروج براى جهاد و مهر خورده بر قلوب آنها پس آنها ديگر نميفهمند .
مسئلة علمية - روح انسانى در ابتداء امر خالى است از هر گونه صفتى و عقل كه خداوند به او عنايت فرموده بمنزله چشم روح است كه بتوسط او درك حقايق كند سعادت و شقاوت ، خير و شر ، نفع و ضرر ، حسن و قبح ، نجات و هلاكت را تميز دهد . و علم بمنزله چراغ عقل است كه در اين ظلمات شهوات و هواهاى نفسانى روشن كند پس جاهل در ظلمات است و چشم روح كه عقل است درك نميكند و كفر و نفاق و عصبيت روى چشم آنها را بسته و همين است معناى طبع لذا ميفرمايد
رَضُوا
كمال خوشنودى و رضايت را دارند
بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوالِفِ
خوالف نساء و صبيان و مرضى و مقعدين و معذورين و غير متمكنين هستند اينها هم خشنود هستند كه با آنها قعود كنند و خارج نشوند .