[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 72 ]
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 72 )
وعده داده خداوند مؤمنين و مؤمنات را بهشتهايى كه از پاى قصرهاى آنها نهرهايى جارى است هميشه در آن بهشتها هستند و منزلهاى پاكيزه در بهشتهاى عدن و خوشنودى خداوند از آنها بزرگتر از بهشت و آن منازل است و اين رستگارى عظيمى است .
وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ
خلف وعد از قبايح عقليه است و محال است از خدا صادر شود و نصّ قرآن است
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
آل عمران آيه 7 و مؤمن و مؤمنة كسى را گويند كه با عقائد حقّه از دنيا رود و كارى نكند كه باعث سلب ايمان شود از انكار ضرورى يا اهانت بمقدسات دينى يا ارتكاب عملى كه باعث سلب ايمان شود كه در اخبار تصريح شده مثل ترك صلوة از روى بىاعتنايى كه گفتند كافر است يا تضييع صلوة كه بدون ايمان از دنيا ميرود يا ترك زكات و حج و امر بمعروف و نهى از منكر و اعراض از علماء و غير اينها مگر اينكه موفق بتوبه شود و ما در مجلد سوم كلم الطيب چهارده دليل از اخبار در باب بشارات شيعه اقامه كردهايم كه اگر كسى با ايمان از دنيا برود اهل نجات است و لو غرق گناه باشد و خطر معاصى اينست كه باعث مىشود كه بدون ايمان از دنيا رود و همين آيه شريفه خود يك دليل بارزى است زيرا جمع محلى بالف و لام افاده عموم دارد شامل جميع مؤمنين و مؤمنات مىشود ( اللهم اجعل عاقبة امرنا خيرا ) جنات يك بهشت و دو بهشت نيست جنات عديدة است
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
معنى اين نيست كه از زير قصرها نهر جارى شود مراد پاى قصرها است بدليل قول فرعون كه گفت
قالَ يا قَوْمِ أَ لَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَ هذِهِ الْأَنْهارُ