بود نه تصميم و جدّى
وَ نَلْعَبُ
در كردار خود بازى ميكرديم قصدى و عمدى نبود قل در جواب آنها بفرما كه بر فرض محال كه راست بگوئيد و قصد جدى نداشتيد
أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ
آيا با خدا و آيات شريفه قرآن و با رسول خدا
كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ
كه استهزاء به خدا و قرآن و رسول و ساير مقدسات دين كفر و ارتداد ميآورد ، بقول مردم شوخى جايى دارد بعضى امور است شوخى بردار نيست ميگويند بازى بازى با ريش بابا هم بازى ، در نظر دارم با يك نفر از علماء بزرگ در ماشين بودم راننده از آن عالم بزرگ پرسيد كه من بمادرم گفتم كه چرا فلان كلام را با عيال من گفتى قسم خورد من نگفتم باور نكردم او رفت قرآن را آورد كه به اين قرآن من نگفتم من قرآن را از او گرفتم و پرتاب كردم آيا بر من چيزيست آن عالم فرمود كافر شدى گفت از روى غيظ و غضب بود فرمود چرا سنگ بر سر خود نزدى .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 66 ]
لا تَعْتَذِرُوا قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ ( 66 )
نميخواهد عذرخواهى كنيد بتحقيق شما كافر شديد بعد از ايمان خود اگر ما عفو كنيم طائفهاى از شما را عذاب ميكنيم طائفه ديگر شما را بسبب اينكه اين طائفه بودند مجرم و گنهكار
لا تَعْتَذِرُوا
يعنى عذرتراشى نكنيد و دروغبافى ننمائيد زيرا عذر بدتر از گناه است بعد از آنى كه خدا خبر داده از باطن و مقصود و قلب شما و پيغمبر [ ص ] عالم به آن هست و خبر ميدهد اين اعتذار شما تكذيب خدا و رسول است .
قَدْ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ
مراد ايمان ظاهريست كه اقرار بشهادتين كرديد و پس از اين اقرار اين عمل شنيع بر حسب اقرار بايمان موجب ارتداد شما شده