در شعر هم بما عندنا و بما عندك مختلف است .
إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ
يعنى مؤمنين به آنها بگويند كه اگر اين اظهارى كه ميكنيد حقيقت دارد و واقعا مؤمن هستيد برويد خدا و رسول را راضى كنيد ما هم هر كه را كه خدا و رسول از او راضى باشند راضى هستيم و اگر ايمان نداريد و خدا و رسول از شما راضى نيستند و تائب نميشويد و طلب استغفار نميكنيد ما مؤمنين هم از كسى كه خدا و رسول از او راضى نباشند از او راضى نيستيم و بر اين اظهار شما و قسمهاى شما قسم جلاله اثر بار نميكنيم .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 63 ]
أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ ( 63 )
آيا نميدانند اينكه كسى كه از حدود الهى تجاوز كند و از دستور رسول تعدّى كند محققا از براى او است آتش جهنم هميشه در او مخلد است و اين عذاب دائمى خوارى بزرگيست .
أَ لَمْ يَعْلَمُوا
يعنى بايد بدانند و چرا نميدانند ، البته چنين است
أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ
از ماده حدّ است و حد بمعنى اندازه است و احكام الهيه كلا محدود است و حادّ باب مفاعله بمعنى تجاوز از حد است و حكماء گفتند ( كل شيئى جاوز عن حدّه انقلب الى ضدّه ) و تجاوز از حدود الهيه تخلف از فرامين او است و رسوله از آنچه حضرتش بر حسب فرمان الهى ابلاغ فرموده و معين كرده بايد تجاوز نكرد كه اگر تجاوز كرد فانّ له فاء تفريع است كه متفرع است بر كسى كه تجاوز كند بنحو تحقيق كه تخلفپذير نيست نار جهنم كه اشدّ حرا است و از غضب الهى افروخته شده كه امير المؤمنين عليه السّلام در مناجاتش در دعاء كميل ميگويد
( فكيف احتمالى لبلاء الاخرة و جليل وقوع المكاره فيها و هو بلاء تطول