وسائل وصله به وطن كند و او در وطن متمكن باشد .
فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ
و اىّ فريضة حتى دارد مانع الزكاة بدين اسلام از دنيا نميرود و در آيات عدل صلوة شمرده شده و از احكاميست كه در تمام شرايع بوده و منكر آن كافر است و مرتد
وَ اللَّهُ عَلِيمٌ
بافعال و اقوال و اشخاص شما
حَكِيمٌ
بمصالح و حكم احكام .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 61 ]
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ قُلْ أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ رَسُولَ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 61 )
و بعض از اينها كسانى هستند كه اذيت ميكنند بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ميگويند كه اين پيغمبر اذن است يعنى زود باور است هر كه هر چه بگويد باور مىكند بگو اين رسول محترم اذن خير است براى شما و بنفع شما است ايمان و تصديق فرمايشات الهى را دارد و براى نفع شما مؤمنين هم قول شما را ميپذيرد .
وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ
مفسرين مرجع ضمير منهم را بمنافقين كه در آيات قبل ذكر شد دانسته كه مراد بعض اين منافقين هستند و اسامى آنها را هم ذكر كردهاند لكن اين تفسير خلاف ظاهر آيه بلكه نصّ آيه است زيرا ايمان للمؤمنين اذن خير براى منافقين نيست بلكه مراد بعض از مؤمنين ضعيف الايمان هستند كه قعود كردند از خروج بغزوه براى جهاد ، پس از مراجعت خدمت حضرت شرفياب شدند و اعذارى براى ترك خروج اظهار كردند و حضرت از فرط حيائى كه داشت عذر آنها را پذيرفت و متعرض آنها نشد اينها رفتند پيش خود گفتند كه حضرت رسول را خداوند خبر ميدهد كه ما از راه عصيان و بدون عذر خارج نشديم قبول ميفرمايد و ما ميرويم و اعتذار مىطلبيم عذر ما را هم ميپذيرد
وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ
هر كه هر چه بگويد باور مىكند و لو دو قول متضاد