وجوه قابليت نقل ندارد و لا يسمن و لا يغنى من جوع .
و توضيح كلام اينست كه چيزهايى كه خداوند ببندگان عطا ميفرمايد اگر بنده مصرف سعادت دنيا و آخرت كرد اين نعمت و تفضل مىشود و اگر وسيله شقاوت دنيا و آخرت نمود بلاء و عذاب مىشود مثلا چشم اگر مصرف خط قرآن و اخبار و كتب علميه و به صورت پدر و مادر و علماء و امثال اينها صرف شد هر نظرش عبادت و نعمت بزرگى است و اگر به صورت نامحرم و امور محرمه مصرف شد بلاء است و البته كورى بهتر است و هكذا ساير نعم و البته اموال و اولاد آنها از راه حرام تحصيل شده و بمصارف حرام صرف شده تماما بلاء و عذاب است چنانچه ميفرمايد
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيه 172 ، بعلاوه انسان هر چه آلودگى او در دنيا بمال و اولاد و زخارف دنيوى زيادتر باشد گرفتارى و عذابش و همّ و غم و بلياتش بيشتر مىشود لذا ميفرمايد
فَلا تُعْجِبْكَ
البته خطاب به حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است لكن مقصود جميع مؤمنين است اموالهم كه از چه راهى تحصيل شده و بچه راهى مصرف شده و چه اندازه دشمن و سارق و غارتگر دارد و از اضطراب آنها نه خواب راحت دارد و نه خيال راحت و بالاخره با هزار حسرت ميگذارد و ميرود ( آن مظلمه برد و ديگرى زرّ ) .
وَ لا أَوْلادُهُمْ
كه تمام انتظار مرگ او را دارند و هر روز يك ابتلاء و مصيبتى و مرضى و مرگى دارند .
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
به همين بليات
وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ
ميميرند و ميگذارند و ميروند
وَ هُمْ كافِرُونَ
با كمال سخط و غضب كه دست از دنيا ميكشند و آثار عذاب را مشاهده ميكنند مزيد بر كفر آنها مىشود بر خدا و رسول .