بود تارهاى عنكبوت پاره شده بود و كبوتران پرواز كرده بودند و خداوند ملكى را فرستاد به صورت سوارى درب غار به آنها گفت برويد در شكافهاى اين كوهها در جستجوى آن حضرت آنها رفتند سه روز حضرت در غار بود تا امير المؤمنين عليه السّلام وسائل حركت آن حضرت را مخفيانه از مركب و اسباب مسافرت را فراهم كرد حضرت از آنجا هجرت فرمود بمدينه طيبه .
تنبيه مهمّ - عامه به اين آيه شريفه تمسك كردند بر خلافت ابى بكر به اينكه اين آيه مشتمل بر فضائل او است و كسى كه داراى اين فضائل باشد لايق خلافت است اما فضائل - پنج فضيلت در اين آيه هست : 1 -
إِلَّا تَنْصُرُوهُ
عدم نصرت مشركين واضح و روشن است كه در مقام قتل آن حضرت بودند
فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ
نصرت خداوند به اين بود كه چشمهاى آنها كور شد و آن حضرت را حفظ فرمود تا از چنگال آنها نجات يافت
إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا
كه سبب خروج آن حضرت شدند و نگذاشتند در مكه بماند ثانى اثنين و أبا بكر ثانى آن حضرت شد و كسى كه در مراتب ثانى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم باشد لياقت دارد .
2 -
إِذْ هُما فِي الْغارِ
مصاحب حضرت و معيت با او در غار سبب فضيلت اوست 3 -
إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِهِ
و كسى كه صاحب رسول اللَّه باشد لياقت خلافت دارد 4 -
لا تَحْزَنْ
و كسى كه مورد تسليت حضرت باشد اينهم لياقت ميآورد 5 -
إِنَّ اللَّهَ مَعَنا
و البته كسى كه خدا با او باشد داراى لياقت مىشود
فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ
سكينه از ماده سكون بمعنى سكون نفس و اطمينان قلب بوعده الهى در حفظ آن حضرت و نجات از مشركين
وَ أَيَّدَهُ بِجُنُودٍ
ملائكه حفظه كه مأمور شدند بر دفع دشمنان و اغفال آنها
لَمْ تَرَوْها
كه آنها ملائكه و جنود الهى را نميديدند .
وَ جَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى
به نحوى كه دستگاه شرك و بتپرستى